เมโทรนอมพร้อมการแบ่งย่อย
ฝึกซ้อมด้วยจังหวะที่ถูกแบ่ง: เลือกโน้ตเขบ็ตหนึ่งชั้น ทริปเปิล หรือสองชั้น แล้วเมโทรนอมจะเพิ่มเสียงติ๊กที่เบากว่าระหว่างเสียงคลิกหลัก เพื่อให้คุณได้ยินชัดว่าจังหวะยกตกตรงไหน
สรุปการแบ่งย่อย
| การแบ่งย่อย | คลิกต่อจังหวะ |
|---|---|
| โน้ตตัวดำ | 1 |
| โน้ตเขบ็ตหนึ่งชั้น | 2 |
| ทริปเปิล | 3 |
| โน้ตเขบ็ตสองชั้น | 4 |
วิธีฝึกด้วยการแบ่งย่อย
เสียงคลิกธรรมดาบอกได้ว่าจังหวะอยู่ตรงไหน แต่ไม่ได้บอกว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างจังหวะ ซึ่งเป็นจุดที่ปัญหาเรื่องจังหวะส่วนใหญ่เกิดขึ้น การเปิดการแบ่งย่อยจะเติมช่องว่างนั้น จังหวะหลักยังคงเน้นอยู่ ส่วนเสียงติ๊กที่เบากว่าจะทำเครื่องหมายทุกส่วนย่อย ทำให้โน้ตสองชั้นที่เร่งเกินไปหรือทริปเปิลที่อืดได้ยินทันที
เริ่มด้วยโน้ตเขบ็ตหนึ่งชั้นในจังหวะช้า และเล่นตามจนกว่าเสียงติ๊กกับโน้ตของคุณจะตรงกันพอดี เปลี่ยนเป็นสองชั้นสำหรับท่อนเร็ว หรือทริปเปิลสำหรับสวิงและอัตราจังหวะผสม เมื่อท่อนนั้นสะอาดแล้ว ให้เปลี่ยนการแบ่งย่อยกลับเป็นโน้ตตัวดำ เพราะการเล่นให้ตรงกับเสียงคลิกเปล่าคือบททดสอบที่แท้จริง
คำถามที่พบบ่อย
การแบ่งย่อยของเมโทรนอมคืออะไร
การแบ่งย่อยคือการแบ่งแต่ละจังหวะออกเป็นส่วนย่อยเท่า ๆ กัน สองส่วนสำหรับเขบ็ตหนึ่งชั้น สามส่วนสำหรับทริปเปิล และสี่ส่วนสำหรับเขบ็ตสองชั้น เมโทรนอมจะส่งเสียงติ๊กที่เบากว่าในแต่ละส่วนเพื่อให้คุณได้ยินชีพจรภายในของจังหวะ
ควรฝึกโดยเปิดการแบ่งย่อยตลอดเวลาหรือไม่
ไม่ควร ใช้การแบ่งย่อยขณะเรียนรู้ท่อนใหม่หรือแก้จังหวะที่ไม่สม่ำเสมอ แล้วจึงปิด การเล่นกับเสียงคลิกโน้ตตัวดำล้วนยากกว่า และเป็นสิ่งที่สร้างความรู้สึกจังหวะภายในที่เป็นอิสระ
ทริปเปิลกับโน้ตเขบ็ตสองชั้นต่างกันอย่างไร
ทริปเปิลแบ่งจังหวะออกเป็นสามส่วนเท่ากัน ส่วนเขบ็ตสองชั้นแบ่งเป็นสี่ ทริปเปิลให้ความรู้สึกโยกและใช้ในสวิงกับอัตราจังหวะผสม ขณะที่เขบ็ตสองชั้นฟังตรงและพบได้ทั่วไปในร็อก ฟังก์ และท่อนคลาสสิก
