สูตรและคู่เสียงของสเกล
โครงสร้างคู่เสียงของสเกลที่ใช้บ่อยที่สุด: รูปแบบขั้นเต็ม/ครึ่งขั้น ค่าเซมิโทน และตัวอย่างโน้ตที่เริ่มจาก C
| สเกล | ขั้น | เซมิโทน | ตัวอย่างจาก C |
|---|---|---|---|
| Major (Ionian) | W–W–H–W–W–W–H | 0–2–4–5–7–9–11 | C, D, E, F, G, A, B |
| Natural Minor (Aeolian) | W–H–W–W–H–W–W | 0–2–3–5–7–8–10 | C, D, E♭, F, G, A♭, B♭ |
| Harmonic Minor | W–H–W–W–H–W+H–H | 0–2–3–5–7–8–11 | C, D, E♭, F, G, A♭, B |
| Melodic Minor | W–H–W–W–W–W–H | 0–2–3–5–7–9–11 | C, D, E♭, F, G, A, B |
| Dorian | W–H–W–W–W–H–W | 0–2–3–5–7–9–10 | C, D, E♭, F, G, A, B♭ |
| Phrygian | H–W–W–W–H–W–W | 0–1–3–5–7–8–10 | C, D♭, E♭, F, G, A♭, B♭ |
| Lydian | W–W–W–H–W–W–H | 0–2–4–6–7–9–11 | C, D, E, F♯, G, A, B |
| Mixolydian | W–W–H–W–W–H–W | 0–2–4–5–7–9–10 | C, D, E, F, G, A, B♭ |
| Locrian | H–W–W–H–W–W–W | 0–1–3–5–6–8–10 | C, D♭, E♭, F, G♭, A♭, B♭ |
| Major Pentatonic | W–W–W+H–W–W+H | 0–2–4–7–9 | C, D, E, G, A |
| Minor Pentatonic | W+H–W–W–W+H–W | 0–3–5–7–10 | C, D♯, F, G, A♯ |
| Blues | W+H–W–H–H–W+H–W | 0–3–5–6–7–10 | C, D♯, F, F♯, G, A♯ |
วิธีอ่านสูตรสเกล
W หมายถึงขั้นเต็ม (2 เซมิโทน) และ H หมายถึงครึ่งขั้น (1 เซมิโทน) สเกลเมเจอร์คือ W–W–H–W–W–W–H เริ่มต้นที่โน้ตใดก็ได้แล้วใช้รูปแบบนี้เพื่อสร้างสเกลในคีย์นั้น
โหมดทั้งเจ็ดเป็นการหมุนของสเกลเมเจอร์: Dorian เริ่มที่ขั้นที่ 2, Mixolydian เริ่มที่ขั้นที่ 5 และเป็นเช่นนี้ต่อไป เพนทาโทนิกสเกลใช้ห้าจากเจ็ดโน้ต ส่วนบลูส์สเกลเพิ่ม ‘บลูโน้ต’ แบบโครมาติกเข้าไปในไมเนอร์เพนทาโทนิก
คำถามที่พบบ่อย
สูตรของสเกลเมเจอร์คืออะไร?
W–W–H–W–W–W–H: เต็ม เต็ม ครึ่ง เต็ม เต็ม เต็ม ครึ่ง เมื่อคิดเป็นเซมิโทนจากราก: 0, 2, 4, 5, 7, 9, 11
โหมดคืออะไร?
โหมดคือสเกลที่สร้างขึ้นโดยเริ่มสเกลเมเจอร์จากแต่ละขั้นทั้งเจ็ดของมัน Ionian คือสเกลเมเจอร์เอง Aeolian คือเนเชอรัลไมเนอร์ ส่วน Dorian, Phrygian, Lydian, Mixolydian และ Locrian ต่างก็มีสีสันเฉพาะตัวของแต่ละโหมด
อะไรทำให้บลูส์สเกลแตกต่าง?
บลูส์สเกลคือไมเนอร์เพนทาโทนิกสเกลบวกกับ ‘บลูโน้ต’ ซึ่งก็คือฟิฟธ์ที่ลดลง (0–3–5–6–7–10) โน้ตโครมาติกพิเศษนี้ทำให้โซโลบลูส์และร็อกมีเสียงที่เป็นเอกลักษณ์
