Dotknij linii albo pola na pięciolinii, a strona nazwie dźwięk, poda jego oktawę, pokaże go na klawiaturze i zagra. Dotknij klawisza pianina, żeby pójść w drugą stronę. Klucz wiolinowy, klucz basowy, klucz altowy i podwójna pięciolinia, z trzema liniami dodatkowymi nad i pod każdą pięciolinią. Stały punkt odniesienia, dźwięk ze środka klawiatury, jest zaznaczony na każdej pięciolinii, więc zawsze czytasz od tego samego miejsca.
Wszystkie linie i pola pięciolinii w kluczu wiolinowym, basowym i altowym, liczone od dołu: linia 1 to najniższa linia, pole 1 to przerwa tuż nad nią. Liczba po nazwie to numer oktawy; na przykład środkowe C zapisuje się jako C4.
| Pozycja | Klucz wiolinowy | Klucz basowy | Klucz altowy |
|---|---|---|---|
| Linia 5 | F5 | A3 | G4 |
| Pole 4 | E5 | G3 | F4 |
| Linia 4 | D5 | F3 | E4 |
| Pole 3 | C5 | E3 | D4 |
| Linia 3 | H4 | D3 | C4 |
| Pole 2 | A4 | C3 | H3 |
| Linia 2 | G4 | H2 | A3 |
| Pole 1 | F4 | A2 | G3 |
| Linia 1 | E4 | G2 | F3 |
Linie dodatkowe przedłużają pięciolinię w górę i w dół. Pierwsza linia dodatkowa pod pięciolinią wiolinową i pierwsza linia dodatkowa nad basową to ten sam dźwięk: środkowe C.
| Pozycja | Klucz wiolinowy | Klucz basowy | Klucz altowy |
|---|---|---|---|
| Trzecia linia dodatkowa górna | E6 | G4 | F5 |
| Druga linia dodatkowa górna | C6 | E4 | D5 |
| Pierwsza linia dodatkowa górna | A5 | C4 | H4 |
| Pierwsza linia dodatkowa dolna | C4 | E2 | D3 |
| Druga linia dodatkowa dolna | A3 | C2 | H2 |
| Trzecia linia dodatkowa dolna | F3 | A1 | G2 |
Cztery krótkie zdania obejmują obie pięciolinie. Czytaj każde od dołu pięciolinii w górę: pierwsza litera każdego słowa to nuta.
To angielskie zdania do zapamiętania: pierwsze litery ich słów to literowe nazwy dźwięków. Powiedz zdanie, a potem odczytaj pierwsze litery.
W angielskich zdaniach litera B oznacza dźwięk H.
Klucz ustala jedną linię pięciolinii, a wszystkie pozostałe linie i pola wynikają z niej. Klucz wiolinowy, zwany też kluczem G, owija się wokół drugiej linii od dołu, więc ta linia to G4. Klucz basowy, czyli klucz F, stawia dwie kropki po obu stronach czwartej linii, więc ta linia to F3.
Podwójna pięciolinia łączy dwie pięciolinie klamrą — tak zapisuje się muzykę fortepianową. Między nimi leży środkowe C: jedna linia dodatkowa pod pięciolinią wiolinową albo jedna linia dodatkowa nad basową. To ten sam klawisz, C4. Który zapis zobaczysz, zależy od ręki, która go gra.
Klucz altowy to klucz C: jego dwa łuki spotykają się na trzeciej linii, więc ta linia to środkowe C. Używa go altówka, bo dzięki niemu skala instrumentu mieści się na pięciolinii z niewieloma liniami dodatkowymi.
Naucz się rozpoznawać na pierwszy rzut oka kilka dźwięków-punktów oparcia i odliczaj od najbliższego z nich zamiast od dolnej linii. Dobre punkty oparcia to dwie linie, które wyznaczają klucze (G4 i F3), środkowe C oraz górna i dolna linia każdej pięciolinii.
Każdy krok w górę pięciolinii, z linii na sąsiednie pole albo z pola na sąsiednią linię, to kolejna nazwa dźwięku. Dwa kroki dają tercję: od linii do linii albo od pola do pola. Dlatego nuty na liniach idą co drugą.
Liczba po nazwie dźwięku to jego oktawa w naukowym zapisie wysokości dźwięku. Numer rośnie przy każdym dźwięku C, więc dźwięk tuż pod C4 to H3. Pełna 88-klawiszowa klawiatura fortepianu sięga od A0 do C8.
Sprawdzenie nuty w tabeli to pierwszy krok; celem jest nazywanie jej bez zaglądania. Gra w czytanie nut pokazuje nutę na pięciolinii i daje ci sześćdziesiąt sekund, żeby nazwać ich jak najwięcej.
Zagraj w czytanie nutOd dołu pięć linii klucza wiolinowego to E4, G4, H4, D5, F5, a cztery pola to F4, A4, C5, E5.
Od dołu pięć linii klucza basowego to G2, H2, D3, F3, A3, a cztery pola to A2, C3, E3, G3.
Od dołu pięć linii klucza altowego to F3, A3, C4, E4, G4, a cztery pola to G3, H3, D4, F4. Środkowa linia to środkowe C.
Na własnej krótkiej linii dodatkowej między dwiema pięcioliniami: jedna linia dodatkowa pod pięciolinią wiolinową albo jedna linia dodatkowa nad basową. W naukowym zapisie wysokości dźwięku to C4, blisko środka klawiatury fortepianu.
Krótka linia dopisana nad pięciolinią albo pod nią dla nuty, która się na niej nie mieści. Linie dodatkowe kontynuują układ linia — pole — linia, więc czytasz je, odliczając od najbliższej linii pięciolinii. To narzędzie pokazuje po trzy linie dodatkowe nad i pod każdą pięciolinią.
Bo wyrósł z pisanej litery, a jego zawijas wciąż wskazuje linię tego dźwięku: drugą linię od dołu, G4. Tak samo klucz basowy, czyli klucz F, wskazuje dwiema kropkami F3.
Naucz się kilku dźwięków-punktów oparcia i odliczaj od nich krok po kroku: przejście z linii na sąsiednie pole albo z pola na sąsiednią linię to kolejny dźwięk. Dwa kroki od linii prowadzą na następną linię, więc liczenie szybko wchodzi w nawyk.
Tak. Aplikacja ChordIQ ćwiczy czytanie nut w kluczu wiolinowym, basowym i altowym oraz na podwójnej pięciolinii na iPhonie, iPadzie i Androidzie. Piano Companion to leksykon akordów i skal fortepianowych na iPhone'a, Androida i Maca.