Darmowa gra w rozpoznawanie akordów prosto w przeglądarce. Akord świeci na klawiszach pianina albo stoi ułożony na pięciolinii, a ty wybierasz jego nazwę z czterech. Sześćdziesiąt sekund na rundę i cztery poziomy: od duru kontra moll po akordy septymowe i przewroty. Bez rejestracji, wszystkie poziomy otwarte.
Poziom 1 podświetla akord na klawiaturze pianina. Poziomy od 2 do 4 drukują go na pięciolinii, więc czytasz stos zamiast widzieć układ ręki.
Sześćdziesiąt sekund. Pierwszy akord pojawia się od razu, a pod nim cztery możliwe nazwy.
Dotknij jednej z czterech odpowiedzi albo naciśnij 1, 2, 3 lub 4 na klawiaturze komputera. Przycisk dźwięku odtworzy akord, jeśli chcesz drugiej opinii.
Dobrze czy źle, akord zabrzmi. Pudło zaznacza nazwę, którą naprawdę miał, i kosztuje dwie sekundy. Zegar nie zatrzymuje się nigdy.
Akord to stos tercji. Weź nazwę, pomiń jedną, weź następną, znów pomiń: trzy nazwy dają trójdźwięk, cztery — akord septymowy. Ten układ ustala, które nazwy wchodzą do akordu, więc zostaje jedno pytanie: jaki znak chromatyczny niesie każda z nich.
Rodzaj bierze się z odległości, nie z nazw. Zmierz w półtonach dolny dźwięk względem dwóch pozostałych: cztery, potem trzy to dur; trzy, potem cztery to moll; trzy i trzy to zmniejszony; cztery i cztery to zwiększony. Te cztery układy obejmują każdy trójdźwięk, jaki spotkasz.
Zapis nutowy podnosi dolny dźwięk akordu o oktawę zawsze wtedy, gdy dzięki temu głosy prowadzą się gładziej. Układ na stronie wygląda nieznajomo, bo tercje są porozrywane, ale nic się nie zmieniło: te same trzy czy cztery dźwięki stoją w innej kolejności.
Rozplątuje się to mechanicznie. Znajdź odstęp szerszy niż tercja i obróć stos tak, żeby zaczynał się tuż nad nim. Niewygodny układ znów jest zwykłym trójdźwiękiem, a dźwięk, który obróciłeś na sam dół, to podstawa dająca nazwę.
Cztery dźwięki dają trzy odległości zamiast dwóch, a pięć kombinacji jest na tyle częstych, że mają własne symbole. Trójdźwięk pod spodem to twoja droga na skróty: przeczytaj najpierw jego, a potem pytaj tylko, co dokłada górny dźwięk.
Trójdźwięk durowy pod septymą wielką to maj7; ten sam trójdźwięk pod septymą małą to septyma dominantowa, zapisywana samą siódemką. Trójdźwięk molowy bierze m7. Dwa, na których ludzie się potykają, stoją na trójdźwięku zmniejszonym: m7b5 zachowuje septymę małą, a dim7 obniża ją o kolejny półton.
Każdy typ akordu z liczbą półtonów, o które każdy dźwięk stoi nad podstawą, i jeden przykład zapisany twoimi nazwami dźwięków. Druga tabela przeprowadza jeden trójdźwięk i jeden akord septymowy przez przewroty.
| Akord | Symbol | Nuty | Półtony |
|---|---|---|---|
| Durowy | C | C E G | 0 · 4 · 7 |
| Molowy | Cm | C Es G | 0 · 3 · 7 |
| Zmniejszony | Cdim | C Es Ges | 0 · 3 · 6 |
| Zwiększony | Caug | C E Gis | 0 · 4 · 8 |
| Septyma wielka | Cmaj7 | C E G H | 0 · 4 · 7 · 11 |
| Septyma dominantowa | C7 | C E G B | 0 · 4 · 7 · 10 |
| Septyma mała | Cm7 | C Es G B | 0 · 3 · 7 · 10 |
| Półzmniejszony | Cm7b5 | C Es Ges B | 0 · 3 · 6 · 10 |
| Septyma zmniejszona | Cisdim7 | Cis E G B | 0 · 3 · 6 · 9 |
| Symbol | Postać | Nuty |
|---|---|---|
| C | Postać zasadnicza | C E G |
| C | 1. przewrót | E G C |
| C | 2. przewrót | G C E |
| C7 | Postać zasadnicza | C E G B |
| C7 | 1. przewrót | E G B C |
| C7 | 2. przewrót | G B C E |
| C7 | 3. przewrót | B C E G |
Przewrót zmienia to, który dźwięk jest na dole, a nie to, które dźwięki są w akordzie. Nazwa się przy tym nie zmienia — dlatego przyciski odpowiedzi nigdy nie podają osobnej nazwy dla akordu w przewrocie.
ChordIQ prowadzi tę samą umiejętność dalej, niż może jedna plansza: „Dwa akordy”, „Dur czy moll” i „Rodzaje akordów” — od szybkich trójdźwięków po m7b5, sus4 i rozszerzenia, a do tego „Zgadnij akord”, „Zagraj akord”, „Zbuduj akord” i przewroty. Wszystko brzmi na pianinie, gitarze, ukulele lub basie i przyjmuje sygnał z klawiatury MIDI.
ChordIQ pobierzesz za darmo na iPhone'a i Androida, a większość trybów jest darmowa.

Za darmo dla nauczycieli i szkół, bez konta i bez reklam wewnątrz ramki. Wklej kod na stronę lekcji, do wpisu na blogu albo na platformę edukacyjną. Gra działa na telefonach i zachowuje język strony, z której ją skopiowałeś.
Ponad trzydzieści trybów gry: czytanie nut, kształcenie słuchu, rytm, śpiew, akordy i skale. Pianino, gitara, ukulele lub bas.

Pokazuje ci akord — podświetlony na klawiaturze albo zapisany na pięciolinii — i prosi, żebyś nazwał go na czas. Krótkie punktowane rundy zamieniają powtarzanie, z którego rośnie rozpoznawanie, w coś, co chce się powtarzać. Ta gra jest darmowa i działa w przeglądarce.
Ułóż dźwięki w tercjach, potraktuj dolny jako podstawę, a potem zmierz w półtonach odległości do dźwięków nad nim. Cztery, potem trzy to dur; trzy, potem cztery to moll; trzy i trzy to zmniejszony; cztery i cztery to zwiększony. Akord septymowy dokłada na górze jeszcze jedną odległość.
Tak. Wszystkie cztery poziomy, oba klucze i każdy typ akordu są darmowe, nie ma rejestracji i nie ma czego pobierać.
Ta strona ćwiczy oko: czytasz akord i go nazywasz. Kształcenie słuchu zadaje to samo pytanie o akord, który tylko słyszysz. Oba są warte zachodu i rosną szybciej, gdy ćwiczysz je osobno, niż gdy mieszasz je w jednej sesji.
Poszukaj odstępu szerszego niż tercja i obróć stos tak, żeby zaczynał się tuż nad nim. Ten dźwięk, który wyląduje na dole, jest podstawą, a akord zachowuje swoją nazwę niezależnie od tego, który z jego dźwięków leży najniżej.
Dur kontra moll, aż odpowiedź przychodzi bez liczenia, potem zmniejszone i zwiększone, potem przewroty, a akordy septymowe na końcu. Właśnie dlatego cztery poziomy idą w tej kolejności.
Ćwicz jedną rzecz naraz. Zostań przy durze kontra moll, aż odpowiedź przychodzi bez liczenia, i dopiero wtedy dokładaj kolejny poziom. Krótkie punktowane rundy biją długie sesje, bo szybkość to tutaj rozpoznawanie, a rozpoznawanie buduje się powtarzaniem rozłożonym na dni.
ChordIQ to wersja tej strony w aplikacji, darmowa na iPhone'a i Androida, z trybami „Dwa akordy”, „Dur czy moll”, „Rodzaje akordów” aż po m7b5 i sus4, „Zgadnij akord”, „Zagraj akord” oraz przewrotami na pianinie, gitarze, ukulele lub basie. Jedno trzeba powiedzieć wprost: nie posłucha nagrania i nie poda ci akordu. Uczy cię nazywać akordy samodzielnie.