คอร์ดดิมินิช
ไตรแอดดิมินิชซ้อนไมเนอร์เทิร์ดสองชั้น ได้แก่ โน้ตราก ไมเนอร์เทิร์ด และดิมินิชฟิฟท์ (Cdim: C–E♭–G♭) การหดฟิฟท์ให้แคบลงทำให้คอร์ดตึงและไม่มั่นคง — มันอยากขยับ มันแทบไม่เคยจบวลีด้วยตัวเอง หน้าที่ของมันคือการเชื่อมต่อ
เพิ่มไมเนอร์เทิร์ดอีกชั้นก็ได้ดิมินิชเซเวนท์เต็มตัว (Cdim7: C–E♭–G♭–B♭♭) เนื่องจากมันแบ่งออกเทฟออกเป็นสี่ขั้นเท่า ๆ กัน ทุกการพลิกกลับของ dim7 จึงเป็น dim7 อีกตัวหนึ่ง — จริง ๆ แล้วมีเพียงสามแบบที่ต่างกัน ส่วนคอร์ดฮาล์ฟ-ดิมินิช (m7♭5) ผ่อนขั้นคู่บนสุดให้นุ่มลง และทำหน้าที่เป็นคอร์ด ii ในคีย์ไมเนอร์
แพตเทิร์นที่มีประโยชน์ที่สุดที่ควรลอกมาใช้: ดิมินิชเซเวนท์ห่างครึ่งเสียงระหว่างคอร์ดไดอาโทนิกสองตัว C → C♯dim7 → Dm7 เดินเบสขึ้นแบบโครมาติกและปรากฏในเพลงแจ๊สและแร็กไทม์นับพันเพลง เปียโนกอสเปลก็พึ่งการเคลื่อนแบบเดียวกันนี้ตลอด
