คอร์ดซัสเพนเด็ด: sus2 และ sus4
คอร์ดซัสเพนเด็ดตัดเทิร์ดออก — โน้ตที่ตัดสินว่าเป็นเมเจอร์หรือไมเนอร์ — แล้วแทนที่ด้วยเซคันด์ (sus2) หรือโฟร์ธ (sus4) Csus4 คือ C–F–G ส่วน Csus2 คือ C–D–G เมื่อไม่มีเทิร์ด คอร์ดจึงลอยค้างอยู่กลางอากาศ ไม่สุขไม่เศร้า
การเคลื่อนแบบคลาสสิกคือแขวนแล้วปล่อย: เล่น Csus4 แล้วปล่อยให้ F ตกลงสู่ E การคลี่คลายแบบ 4→3 นี้ขับเคลื่อนทุกอย่างตั้งแต่เคเดนซ์ของเพลงสวดไปจนถึงท่อนเปิดของ "Pinball Wizard" ส่วนคอร์ด 7sus4 (C–F–G–B♭) ทำกลอุบายเดียวกันบนดอมิแนนต์ และเป็นคอร์ดหลักของการเล่นคีย์บอร์ดแนวฟังก์และกอสเปล
คอร์ดซัสยังใช้เป็นจุดหมายปลายทางได้ ไม่ใช่แค่ความตึง: เพลงป็อปและเพลงนมัสการยุคใหม่จำนวนมากตั้งอยู่บนเสียง sus2 พอดีเพราะมันมั่นคงแต่ไม่หวาน ลองแทนคอร์ดเมเจอร์ธรรมดาด้วย sus2 ในโปรเกรสชัน แล้วฟังว่ามันเปิดกว้างขึ้นมากแค่ไหน
