Każda nazwa dźwięku w muzyce zachodniej, wraz z jej miejscem na klawiaturze, brzmieniem i drugą nazwą, pod którą można ją zapisać.
Muzyka zachodnia używa siedmiu nazw literowych — C, D, E, F, G, A i H — które powtarzają się w każdej oktawie. Krzyżyk podnosi dźwięk o półton, a bemol obniża go o półton; tak właśnie dwanaście wysokości oktawy zapisuje się zaledwie siedmioma literami.
Ponieważ krzyżyki i bemole nakładają się na siebie, większość wysokości ma dwie nazwy. Cis i Des to ten sam klawisz fortepianu; o tym, który zapis jest poprawny, decyduje tonacja, a nie brzmienie.
Muzyka zachodnia ma dwanaście różnych wysokości w każdej oktawie, zapisywanych siedmioma nazwami literowymi plus krzyżykami i bemolami. Daje to 21 powszechnie używanych nazw dźwięków: siedem głównych, siedem z krzyżykiem i siedem z bemolem.
Krzyżyk podnosi dźwięk o półton, a bemol obniża go o półton. Dwa różne zapisy mogą więc wskazywać tę samą wysokość — Cis i Des brzmią identycznie.