Skala C frygijska dominantowa zawiera 7 dźwięków: C, Des, E, F, G, As, B.
Skala frygijska dominantowa to piąty modus skali molowej harmonicznej — skala durowa z obniżoną sekundą, sekstą i septymą. Pasuje nad akordem septymowym dominantowym z małą noną i jest brzmieniem flamenco, klezmeru i melodyki bliskowschodniej.
Skala C frygijska dominantowa używa tych samych dźwięków co F molowa harmoniczna, ale zaczyna się od 5. stopnia zamiast od pierwszego. Dźwięki są wspólne; tonika, a więc i brzmienie — już nie.
C frygijska dominantowa to skala, nie tonacja. Nie ma własnego oznaczenia tonacji — muzykę, która jej używa, zapisuje się zwykle w oznaczeniu tonacji jej skali macierzystej, z dodatkowymi znakami przygodnymi tam, gdzie się pojawiają.
| Stopień | Nuta | Interwał | Półtony |
|---|---|---|---|
| 1 | C | P1 | 0 |
| 2 | Des | m2 | 1 |
| 3 | E | M3 | 4 |
| 4 | F | P4 | 5 |
| 5 | G | P5 | 7 |
| 6 | As | m6 | 8 |
| 7 | B | m7 | 10 |
To trójdźwięki zbudowane na każdym stopniu skali C frygijska dominantowa wyłącznie z jej dźwięków.
Każdy typ skali zaczynający się od C, dla porównania.
Skala C frygijska dominantowa ma 7 dźwięków: C, Des, E, F, G, As, B.
Skala C frygijska dominantowa ma wzór kroków H–W+H–H–W–H–W–W, gdzie H to półton, a W to cały ton.
C frygijska dominantowa to modus skali F molowa harmoniczna zaczynający się na jej 5. stopniu. Obie skale używają tych samych dźwięków, ale rozwiązują się do innej toniki.
Trójdźwięki zbudowane ze skali C frygijska dominantowa to C, Des, Edim, Fm, Gdim, Asaug, Bm.