Skala D frygijska dominantowa zawiera 7 dźwięków: D, Es, Fis, G, A, B, C.
Skala frygijska dominantowa to piąty modus skali molowej harmonicznej — skala durowa z obniżoną sekundą, sekstą i septymą. Pasuje nad akordem septymowym dominantowym z małą noną i jest brzmieniem flamenco, klezmeru i melodyki bliskowschodniej.
Skala D frygijska dominantowa używa tych samych dźwięków co G molowa harmoniczna, ale zaczyna się od 5. stopnia zamiast od pierwszego. Dźwięki są wspólne; tonika, a więc i brzmienie — już nie.
D frygijska dominantowa to skala, nie tonacja. Nie ma własnego oznaczenia tonacji — muzykę, która jej używa, zapisuje się zwykle w oznaczeniu tonacji jej skali macierzystej, z dodatkowymi znakami przygodnymi tam, gdzie się pojawiają.
| Stopień | Nuta | Interwał | Półtony |
|---|---|---|---|
| 1 | D | P1 | 0 |
| 2 | Es | m2 | 1 |
| 3 | Fis | M3 | 4 |
| 4 | G | P4 | 5 |
| 5 | A | P5 | 7 |
| 6 | B | m6 | 8 |
| 7 | C | m7 | 10 |
To trójdźwięki zbudowane na każdym stopniu skali D frygijska dominantowa wyłącznie z jej dźwięków.
Każdy typ skali zaczynający się od D, dla porównania.
Skala D frygijska dominantowa ma 7 dźwięków: D, Es, Fis, G, A, B, C.
Skala D frygijska dominantowa ma wzór kroków H–W+H–H–W–H–W–W, gdzie H to półton, a W to cały ton.
D frygijska dominantowa to modus skali G molowa harmoniczna zaczynający się na jej 5. stopniu. Obie skale używają tych samych dźwięków, ale rozwiązują się do innej toniki.
Trójdźwięki zbudowane ze skali D frygijska dominantowa to D, Es, Fisdim, Gm, Adim, Baug, Cm.