Skala E lidyjska dominantowa zawiera 7 dźwięków: E, Fis, Gis, Ais, H, Cis, D.
Skala lidyjska dominantowa to czwarty modus skali molowej melodycznej — skala durowa z podwyższoną kwartą i obniżoną septymą. To standardowy wybór nad nierozwiązanym akordem septymowym dominantowym z podwyższoną undecymą; bywa nazywana skalą akustyczną lub alikwotową.
Skala E lidyjska dominantowa używa tych samych dźwięków co H molowa melodyczna, ale zaczyna się od 4. stopnia zamiast od pierwszego. Dźwięki są wspólne; tonika, a więc i brzmienie — już nie.
E lidyjska dominantowa to skala, nie tonacja. Nie ma własnego oznaczenia tonacji — muzykę, która jej używa, zapisuje się zwykle w oznaczeniu tonacji jej skali macierzystej, z dodatkowymi znakami przygodnymi tam, gdzie się pojawiają.
| Stopień | Nuta | Interwał | Półtony |
|---|---|---|---|
| 1 | E | P1 | 0 |
| 2 | Fis | M2 | 2 |
| 3 | Gis | M3 | 4 |
| 4 | Ais | TT | 6 |
| 5 | H | P5 | 7 |
| 6 | Cis | M6 | 9 |
| 7 | D | m7 | 10 |
To trójdźwięki zbudowane na każdym stopniu skali E lidyjska dominantowa wyłącznie z jej dźwięków.
Każdy typ skali zaczynający się od E, dla porównania.
Skala E lidyjska dominantowa ma 7 dźwięków: E, Fis, Gis, Ais, H, Cis, D.
Skala E lidyjska dominantowa ma wzór kroków W–W–W–H–W–H–W, gdzie H to półton, a W to cały ton.
E lidyjska dominantowa to modus skali H molowa melodyczna zaczynający się na jej 4. stopniu. Obie skale używają tych samych dźwięków, ale rozwiązują się do innej toniki.
Trójdźwięki zbudowane ze skali E lidyjska dominantowa to E, Fis, Gisdim, Aisdim, Hm, Cism, Daug.