Skala E bebopowa dominantowa zawiera 8 dźwięków: E, Fis, Gis, A, H, Cis, D, Dis.
Skala bebopowa dominantowa to skala miksolidyjska z dodaną wielką septymą, czyli osiem dźwięków. Dodatkowy dźwięk sprawia, że przy graniu równymi ósemkami składniki akordu padają na mocne części taktu — a właśnie na tym opiera się linia bebopowa.
E bebopowa dominantowa to skala, nie tonacja. Nie ma własnego oznaczenia tonacji — muzykę, która jej używa, zapisuje się zwykle w oznaczeniu tonacji jej skali macierzystej, z dodatkowymi znakami przygodnymi tam, gdzie się pojawiają.
| Stopień | Nuta | Interwał | Półtony |
|---|---|---|---|
| 1 | E | P1 | 0 |
| 2 | Fis | M2 | 2 |
| 3 | Gis | M3 | 4 |
| 4 | A | P4 | 5 |
| 5 | H | P5 | 7 |
| 6 | Cis | M6 | 9 |
| 7 | D | m7 | 10 |
| 8 | Dis | M7 | 11 |
Każdy typ skali zaczynający się od E, dla porównania.
Skala E bebopowa dominantowa ma 8 dźwięków: E, Fis, Gis, A, H, Cis, D, Dis.
Skala E bebopowa dominantowa ma wzór kroków W–W–H–W–W–H–H–H, gdzie H to półton, a W to cały ton.