Skala F bebopowa dominantowa zawiera 8 dźwięków: F, G, A, B, C, D, Es, E.
Skala bebopowa dominantowa to skala miksolidyjska z dodaną wielką septymą, czyli osiem dźwięków. Dodatkowy dźwięk sprawia, że przy graniu równymi ósemkami składniki akordu padają na mocne części taktu — a właśnie na tym opiera się linia bebopowa.
F bebopowa dominantowa to skala, nie tonacja. Nie ma własnego oznaczenia tonacji — muzykę, która jej używa, zapisuje się zwykle w oznaczeniu tonacji jej skali macierzystej, z dodatkowymi znakami przygodnymi tam, gdzie się pojawiają.
| Stopień | Nuta | Interwał | Półtony |
|---|---|---|---|
| 1 | F | P1 | 0 |
| 2 | G | M2 | 2 |
| 3 | A | M3 | 4 |
| 4 | B | P4 | 5 |
| 5 | C | P5 | 7 |
| 6 | D | M6 | 9 |
| 7 | Es | m7 | 10 |
| 8 | E | M7 | 11 |
Każdy typ skali zaczynający się od F, dla porównania.
Skala F bebopowa dominantowa ma 8 dźwięków: F, G, A, B, C, D, Es, E.
Skala F bebopowa dominantowa ma wzór kroków W–W–H–W–W–H–H–H, gdzie H to półton, a W to cały ton.