Skala Dis lokrycka zawiera 7 dźwięków: Dis, E, Fis, Gis, A, H, Cis.
Skala lokrycka to siódmy modus skali durowej — skala molowa z obniżoną sekundą i obniżoną kwintą. Ponieważ kwinta jest zmniejszona, akord toniczny jest niestabilny, więc lokryckiej używa się nad akordami półzmniejszonymi, a nie jako tonacji.
Skala Dis lokrycka używa tych samych dźwięków co E Durowy, ale zaczyna się od 7. stopnia zamiast od pierwszego. Dźwięki są wspólne; tonika, a więc i brzmienie — już nie.
Dis lokrycka to skala, nie tonacja. Nie ma własnego oznaczenia tonacji — muzykę, która jej używa, zapisuje się zwykle w oznaczeniu tonacji jej skali macierzystej, z dodatkowymi znakami przygodnymi tam, gdzie się pojawiają.
| Stopień | Nuta | Interwał | Półtony |
|---|---|---|---|
| 1 | Dis | P1 | 0 |
| 2 | E | m2 | 1 |
| 3 | Fis | m3 | 3 |
| 4 | Gis | P4 | 5 |
| 5 | A | TT | 6 |
| 6 | H | m6 | 8 |
| 7 | Cis | m7 | 10 |
To trójdźwięki zbudowane na każdym stopniu skali Dis lokrycka wyłącznie z jej dźwięków.
Każdy typ skali zaczynający się od Dis, dla porównania.
Skala Dis lokrycka ma 7 dźwięków: Dis, E, Fis, Gis, A, H, Cis.
Skala Dis lokrycka ma wzór kroków H–W–W–H–W–W–W, gdzie H to półton, a W to cały ton.
Dis lokrycka to modus skali E Durowy zaczynający się na jej 7. stopniu. Obie skale używają tych samych dźwięków, ale rozwiązują się do innej toniki.
Trójdźwięki zbudowane ze skali Dis lokrycka to Disdim, E, Fism, Gism, A, H, Cism.