Skala D lokrycka zawiera 7 dźwięków: D, Es, F, G, As, B, C.
Skala lokrycka to siódmy modus skali durowej — skala molowa z obniżoną sekundą i obniżoną kwintą. Ponieważ kwinta jest zmniejszona, akord toniczny jest niestabilny, więc lokryckiej używa się nad akordami półzmniejszonymi, a nie jako tonacji.
Skala D lokrycka używa tych samych dźwięków co Es Durowy, ale zaczyna się od 7. stopnia zamiast od pierwszego. Dźwięki są wspólne; tonika, a więc i brzmienie — już nie.
D lokrycka to skala, nie tonacja. Nie ma własnego oznaczenia tonacji — muzykę, która jej używa, zapisuje się zwykle w oznaczeniu tonacji jej skali macierzystej, z dodatkowymi znakami przygodnymi tam, gdzie się pojawiają.
| Stopień | Nuta | Interwał | Półtony |
|---|---|---|---|
| 1 | D | P1 | 0 |
| 2 | Es | m2 | 1 |
| 3 | F | m3 | 3 |
| 4 | G | P4 | 5 |
| 5 | As | TT | 6 |
| 6 | B | m6 | 8 |
| 7 | C | m7 | 10 |
To trójdźwięki zbudowane na każdym stopniu skali D lokrycka wyłącznie z jej dźwięków.
Każdy typ skali zaczynający się od D, dla porównania.
Skala D lokrycka ma 7 dźwięków: D, Es, F, G, As, B, C.
Skala D lokrycka ma wzór kroków H–W–W–H–W–W–W, gdzie H to półton, a W to cały ton.
D lokrycka to modus skali Es Durowy zaczynający się na jej 7. stopniu. Obie skale używają tych samych dźwięków, ale rozwiązują się do innej toniki.
Trójdźwięki zbudowane ze skali D lokrycka to Ddim, Es, Fm, Gm, As, B, Cm.