Skala D dorycka zawiera 7 dźwięków: D, E, F, G, A, H, C.
Skala dorycka to drugi modus skali durowej — skala molowa z podwyższoną sekstą. Ten jeden dźwięk sprawia, że brzmi jaśniej i mniej żałobnie niż molowa naturalna, i dlatego dorycka niesie tak wiele muzyki folkowej, jazzu modalnego i rocka.
Skala D dorycka używa tych samych dźwięków co C Durowy, ale zaczyna się od 2. stopnia zamiast od pierwszego. Dźwięki są wspólne; tonika, a więc i brzmienie — już nie.
D dorycka to skala, nie tonacja. Nie ma własnego oznaczenia tonacji — muzykę, która jej używa, zapisuje się zwykle w oznaczeniu tonacji jej skali macierzystej, z dodatkowymi znakami przygodnymi tam, gdzie się pojawiają.
| Stopień | Nuta | Interwał | Półtony |
|---|---|---|---|
| 1 | D | P1 | 0 |
| 2 | E | M2 | 2 |
| 3 | F | m3 | 3 |
| 4 | G | P4 | 5 |
| 5 | A | P5 | 7 |
| 6 | H | M6 | 9 |
| 7 | C | m7 | 10 |
To trójdźwięki zbudowane na każdym stopniu skali D dorycka wyłącznie z jej dźwięków.
Każdy typ skali zaczynający się od D, dla porównania.
Skala D dorycka ma 7 dźwięków: D, E, F, G, A, H, C.
Skala D dorycka ma wzór kroków W–H–W–W–W–H–W, gdzie H to półton, a W to cały ton.
D dorycka to modus skali C Durowy zaczynający się na jej 2. stopniu. Obie skale używają tych samych dźwięków, ale rozwiązują się do innej toniki.
Trójdźwięki zbudowane ze skali D dorycka to Dm, Em, F, G, Am, Hdim, C.