Akordy septymowe na pianinie
Akord septymowy to trójdźwięk plus jeszcze jedna tercja na wierzchu — cztery dźwięki zamiast trzech. Ten czwarty dźwięk zamienia zwykłą harmonię w bluesa, jazz i gospel. Septyma dominantowa (C7: C–E–G–B♭) jest najczęstsza; wbudowane w nią napięcie mocno ciągnie ku akordowi o kwintę niżej.
Rodzina obejmuje pięć głównych odmian: septyma dominantowa (trójdźwięk durowy + septyma mała), septyma wielka (trójdźwięk durowy + septyma wielka, miękka i spokojna), septyma mała (trójdźwięk molowy + septyma mała), półzmniejszona m7♭5 oraz w pełni zmniejszona dim7, która piętrzy tercje małe aż do góry.
Usłysz różnicę, grając C7 → F, a potem samo Cmaj7. Pierwszy domaga się rozwiązania; drugi chętnie stoi w miejscu. Blues używa septym dominantowych na każdym akordzie; standardy jazzowe bez przerwy krążą m7 → 7 → maj7 (ii–V–I).
