Akordy rozszerzone: 9, 11, 13
Akordy rozszerzone piętrzą tercje dalej niż septyma: 9 dodaje sekundę oktawę wyżej, 11 kwartę, 13 sekstę. Pełne C13 zawierałoby siedem dźwięków — w praktyce nikt nie gra ich wszystkich. Pianiści rutynowo opuszczają kwintę, a często i prymę, zostawiając tylko te dźwięki, które niosą barwę.
Każde rozszerzenie ma swój charakter. Nony (C9, Cmaj9, Cm9) brzmią bogato, lecz gładko i pojawiają się wszędzie w soulu i R&B. Undecymy zwykle występują nad akordami molowymi (Cm11), bo naturalna 11 gryzie się z tercją wielką. Tercdecymy to pełnobarwne, dominantowe brzmienie gospel i big-bandu.
Praktyczne wejście: weź zwykłą septymę dominantową w ii–V–I i dodawaj po jednym dźwięku. Zagraj G7, potem G9, potem G13 rozwiązujące się do Cmaj7. Rozmieszczaj rozszerzenia blisko górnej części akordu, a lewej ręce zostaw tylko prymę i septymę.
